AIRE XELÓN

Peles rodraes del cielu,

-zancada y zancobiellada-,

ente ñubarrones prietos,

y coles riestres del verde

l'aire xelón xugaba

socolliñando les fueyes

fresques na madrugada.

La primavera tovía

(vien despaciu) nun llegaba

y l'aire xelón sí llegaba.

La floriquina rosada

nun s'atreve abrir dafechu

les ventanines del alma,

ente'l verde aforfugáu

la color entrestalla.

Ente'l verde enfocicáu

la cabecina doblada.

Mª Josefa Canellada

Del llibru Antoloxía Lliteraria espublizáu por Alborá Llibros nel añu 2002.

POEMA DE Mª JOSEFA CANELLADA

Poqueñín a poqueñín

Poqueñín a poqueñín
l'airiquín alitaba,
la fiebre esquitaba al posu,
el rapaz yá nun lloraba.
Per debaxu de los pinos
tresalecía la mañana.


Esti poema de Mª Josefa Canellada ta recoyíu nel llibru Antoloxía lliteraria, espublizáu por Ediciones Alborá nel añu 2002.

MONTESÍN NA RADIO

Esti sábadu a les 14 hores va emitise na RPA l'adautación del primer cuentu de la Lliteratura Infantil n'asturianu: Montesín de Mª Josefa Canellada. Podéis sentilu dende l'ordenador

"Asturies, Montesín amorosu, ye como un reinu los cuentos, suave y duru al empar, y vieyu como e vieyu'l so falar tamién. Un reinu estremáu de tolos demás pelos montes.¡Con dicite que queden per ellí osos y llobos, y lliries y esgulios que cásique falen tovía!

Hai nomes n'Asturies que retiñen como diosucos. Atiendi, Montesín: el picu Urriellu, los picos de Cornión.

Los picos de Cornión, rellumando ente la ñeve, son carámpanos de lluz azul y xelu colgando del cielu volcáu pámpana abaxu, pinganexos del cielu. Pero'l verdi: les grandes flondes de los carbayos vieyos, el verdi escuru de toles sebes, y el de les ablaneres, y el de les cotolles, y el de los salgueros, toos diferentes. Y el verdi tienru del segáu, que güel ¡ai, Madre Santa, cómo güel!"